Over Barbie & body positivity

Dat 2016 het jaar wordt van de beauty-revolutie is een understatement, mes chères. Twee hot topics die de afgelopen jaren al werden aangesneden: ‘shaming’ en ‘gelijkheid’. We zijn er bijna, we zijn er bijna, … maar nog niet helemaal. Waar deze trein naartoe gaat, is genderbending een onderdeel van onze ochtendgymnastiek, durven we een bikini rond ons maatje 44 strikken en is huidskleur net zoals huidtype iets waar je alleen rekening mee moet houden op het gebied van skincare en uw go-to lipstick. De eerstvolgende halte, echter, is nog maar die ene waar Mattel vier body types uitbrengt voor Barbie.

De blonde bombshell is altijd onderhevig geweest aan evolutie, maar in de nieuwe Fashionista lijn brengt Mattel Barbie uit in maar liefst vier verschillende body shapes: ‘original’, ‘curvy’, ‘tall’ en ‘petite’. Wereldwijd wordt goedkeurend geknikt. Eindelijk een ‘realistische’ pop. Straf, want ik zou mijzelf potverdikke niet willen vergelijken met de geperfectioneerde ‘curvy’ versie van Ken’s significant other. (Of zijn die nu uit elkaar? Ik ben ergens rond mijn vijfentwintig afgehaakt, sorry.) Gelukkig moet dat niet, lieve lezer, iedereen weet: de sleutel tot het geluk is om jezelf nooit te vergelijken met anderen. Er is altijd iemand mooier, slimmer en succesvoller, meestal ook gewoon in uw directe omgeving. Naar ’t schijnt is het vooral belangrijk om te vergelijken met de beste versie van jezelf en steeds beter te worden. Ahum. Maar let’s not, het is zaterdag… Ik wil de rest van de volle twee minuten die u aan het lezen van mijn blogpost geeft eigenlijk spenderen door wél te vergelijken met anderen. Volgens mij ligt de sleutel tot body positivity en zelfacceptatie niet bij de focus op jezelf , noch in Pinterest quotes, maar bij elkaar.

Eén van mijn meest favoriete eigenschappen van mezelf – sorry, ik trek even een blik eigen lof open – is dat ik mensen vaak heel mooi vind. Maar dan écht. Ik ken niemand die niet minstens één uiterlijk kenmerk bezit waar ik niet van hou. Misschien stiekem zelfs een beetje jaloers op ben. Ik vind het dan ook vaak moeilijk om geen awkward opmerking te geven, type mid-conversatie luidop een compliment laten vallen. (Top tip voor wanneer er maar geen lastige stilte wilt vallen: bam! Done.) Wanneer iemand begint te kutten over juist dat uiterlijke kenmerk waar ik zo van hou, ben ik mogelijk iets te enthousiast om dat te counteren. “Ja, da zegt ge maar om mij beter te doen voelen.” Trust me: nee. Het is wel vaak zo dat ik juist dat element mooi vind dat de bron van onzekerheid blijkt te zijn. Omdat het afwijkt van de norm is het voor de eigenaar vaak een flaw, voor de rest van de wereld echter een mooie, minstens charmante, bijzonderheid.
Het ding is, ik vind mijzelf niet mooi. Als in écht niet. Ik weiger me lelijk te noemen omdat ik lief wil blijven voor mezelf, maar technisch gezien is dat wel wat ik ervaar als ik naar mezelf kijk op foto of in een spiegel. Dat is iets waar ik mee heb leren leven, en ik heb er meestal helemaal geen last van, omdat het irrelevant is. Ik moet mijzelf niet mooi vinden. Ik probeer naar mezelf te kijken zoals ik zou doen naar andere mensen. De schoonheid te zien in het bijzondere, mijn imperfecties. En ze er, worst case scenario, gewoon bij te nemen, haha. Dat leidt tot een positieve kijk op het lichaam dat ik niet als mooi ervaar, maar waar ik wel van hou.

Wanneer de wereld juicht dat Barbie eindelijk ‘normaal’ wordt, kan ik niet anders dan mijn schouders ophalen. Op de vraag van wat mijn mening is over de move van Mattel, heel eerlijk: couldn’t care less. Ik ga geen pleidooi houden voor ‘anders is ok!’ want, Captain Obvious, anders is ok. Iedereen is anders. Het is geen kwestie van de realiteit van diversiteit accepteren (ik vraag mij vaak af in welke enge, beperkte en wereldvreemde bubbel mensen soms leven en hoe die is ontstaan) maar het accepteren van onszelf als onze eigen versie van afwijking op de norm. Geen fat-, skinny- of whatever-shaming. Body positivity! Gelijkheid, zusterlijkheid en liefde voor elkaar, wat uiteindelijk zal leiden tot liefde voor onszelf. Of dat hoop ik. :) Maar bon. Ik breek mijn hippie monoloog hier af. En een fijne, positieve zaterdag, lieve lezer! x

[icon]brook-icon-images[/icon] bron foto (Barbie uit ’66)

Meer Joliette

9 Comments

  • 2 jaar ago

    Gij, nooit mooi? Wie mag er zichzelf dan nog wel mooi vinden? *ziedaar, een compliment*

  • 2 jaar ago

    Wat mooi om zo naar mensen (& dus ook naar jezelf) te kijken. Ik vind mezelf ook niet echt mooi, maar wat je net neerschreef daarover deed me glimlachen. <3

  • 2 jaar ago

    Goed geschreven stuk! Persoonlijk heb ik het er ook moeilijk mee als ik een compliment krijg van iemand. Denk dat het nu eenmaal in onze natuur ligt dat we niet gewoon “danku” kunnen zeggen, maar het altijd proberen te counteren. & Ik ben er van overtuigd dat er heel veel mooie dingen aan jezelf zijn, kijk maar eens goed in de spiegel!

  • 2 jaar ago

    Mooi geschreven, het zijn vooral de volwassen die zich overal mee vergelijken. Het kon mij vroeger echt niet schelen hoe Barbie er uit zag. Wij maken soms echt overal een probleem van.
    Mooi eigenschap om altijd het moois te zien van mensen, we zijn immers allemaal prachtig. Jij ook <3

  • 2 jaar ago

    Uiteraard een slimme zet van Mattel maar ik denk niet dat een volwassen vrouw erom maalt. Onzekerheid en gebrek aan zelfvertrouwen blijven bestaan, zelfs met een kleine, curvy barbie of eentje met een andere huidskleur. Fijn te horen dat je oprecht mensen mooi kan vinden, jezelf mooi vinden is een heel ander paar mouwen daar ben ik het met je eens. Dat je van jezelf houdt is gewoon het summum van zelfwaardering. Ik zeg well done.

  • 2 jaar ago

    Jij krijgt van mij een nieuwe spiegel voor je verjaardag. You purdy !

  • Gloria
    2 jaar ago

    Ik zou die eigenschap vooral behoud hoor, dat siert iemand enorm om mensen mooi te vinden al zijn ze niet “perfect”. Dat ze je compliment moeilijk durven aannemen ligt aan hen, niet aan jou. ;-) het maakt hun dag toch echt een beetje goed denk ik!

  • 2 jaar ago

    @ Kiss & Make-up: Inderdaad. Akkoord. Maar het feit dat er en masse op wordt gereageerd, zegt veel over hoe we sukkelen met ons zelfbeeld.

  • 2 jaar ago

    Meh, whatever, ik vind persoonlijk dat al die dingen VEEL te serieus worden genomen en dat mensen tegenwoordig OVERAL problemen van maken. It’s a fucking doll, people, it’s fantasy.

Publiceer jouw comment

Publiceer jouw comment Het mailadres wordt niet vermeldt.

Liefste lezer, door deze website te gebruiken, stemt u toe met het gebruik van cookies. meer informatie

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close