Menu & Search
On blogging: 4 misvattingen rond beautybloggen

On blogging: 4 misvattingen rond beautybloggen

Gotta love blogs. Elke dag versgeschreven leesmateriaal voorzien door your friendly neighbourhood fashionista’s & beauty-addicts. Je opent de laptop of klikt op het Safari-icoontje op de iPad et les voilà. Maar een (beauty)blogger zijnde heb ik gemerkt dat er wel wat misvattingen de ronde doen onder mijn lezers én de mensen rond mij. Vandaag een kleine … eh … ‘opheldering’, zegmaar. 4 misvattingen rond beautybloggen ontmaskerd.

Omdat ik alleen voor mezelf kan/mag spreken, schrijf ik alles vanuit mijn perspectief.  Ben er echter zéker van dan mijn collega Bbloggers zich er min of meer in kunnen vinden. (Right, ladies?) Bon. Here goes …

Misvatting 1: Ik weet alles. Over alles.

Ik ben, net zoals in alle waarschijnlijkheid jou en de volgende lezer, een consument. Wel eentje die is opgegroeid met cosmetica (merci mama & oma voor de Dior-make-up- en Estée-Lauder-crème-minded opvoeding), heb persdossiers doorploegd over de nieuwste al dan niet ‘innoverende’ ingrediënten en formules, presentaties meegemaakt met lezingen door dermatologen en workshops met make-up artists. Oh, en af en toe koffie- en sushi-dates met mijn collega-bloggers die maar al te vaak een onuitputtelijke bron van beauty knowledge blijken. <3 Allemaal in de naam van de wetenschap de blog. Ok, én omdat ik nieuwsgierig ben. Gewapend met die nieuwsgierigheid, enthousiasme en onwetendheid ga ik elke dag op ontdekkingstocht door de wereld van de cosmetica. Spannend, toch?

In tegenstelling tot wat algemeen aangenomen wordt, beweer ik dus niet de wijsheid in pacht te hebben en is het niet mijn doel om jullie te zeggen wat je moet doen. Dat bepaal jij, lieve lezer, lekker zelf.

Misvatting 2: Ik heb aandelen in L’Oréal. En LVMH, Procter & Gamble, … de hele kermis.

Wanneer ik een positieve review schrijf, krijg ik in de reacties vaak te horen “Tof, maar ik ga het product toch niet kopen.” … Ok dan. Hoeft ook helemaal niet. Ik ben geen verkoper. Ik word er niet armer of rijker van wanneer jij al dan niet de winkel binnenrent om nog net voor de neus van de slomo naast jou een laatste limited edition blush weg te snatchen. Helaas, denk ik soms. Want wanneer ik een enthousiaste reactie of tweet krijg die me bedankt voor de ontdekking van product x, vloek ik wel eens dat er geen commissie aan vast hangt ofzo. ’t Is allemaal voor de fun, my dears. En no worries, ik verdien ondertussen wel wat bij door advertorials te schrijven enzo … (Girl’s gotta pay hosting bills!)

Misvatting 3: GRATIS FTW! Ik kan een leger bevoorraden met alle cadeautjes die ik krijg van merken.

De eerlijkheid gebiedt mij om ergens toe te geven dat deze bewering niet compléét onwaar is. Ik heb veel meer cosmetica liggen op mijn appartement dan goed is. Ook te veel schoenen en handtassen, maar da’s een geheel ander hoofdstuk… Laat ons echter eerst en vooral de term ‘cadeautjes’ op de operatietafel gooien en voorzichtigjes ontleden.

Cadeautjes my ass. (Oeps! So much voor voorzichtigheid …) Ondanks het feit dat ik een waanzinnig toffe madam ben – kuch – krijg ik geen oogschaduw en shampoo opgestuurd omdat de mensen bij Merk X mij zo charmant vinden. Punt is dat hun merk aandacht moet. En de job van PR peeps is om Merk X die aandacht te bezorgen. Zo komen ze dus bij mijn blog uit (in alle bescheidenheid: veel blogs, waaronder Joliette, hebben meer maandelijkse unieke bezoekers dan de oplage van een magazine dat onlangs overkop ging. Ik bedoel, ik schets maar even.) In de meeste gevallen betreft het een product dat die aandacht ook echt waard is, dus ik adopteer het, geef het een plaats in mijn routine – uitvoerig testen, die handel! -, fotografeer het en schrijf er wat over. Omdat ik het zo leuk vind. Ondertussen weten al heel veel PR ladies wat ik graag zie/ruik/voel/gebruik en spelen daar op in. (Dat zijn de goei! <3)

Misvatting 4: Bloggen is een piece of cake. Walk in the park. Simpeler dan Forrest Gump.

Ruiken jullie iets? Ohja, BULLSHIT. And you know it. Dat en de stank van mijn wegrottend sociaal leven thans in tragische staat van ontbinding. “Iedereen kan bloggen!”, gil ik telkens ik de kans zie. Ja, écht! Iedereen kan bloggen. Maar bloggen vraagt tijd. Véél tijd. Producten testen, beetje research, fotograferen, foto’s bewerken, blogposts schrijven, mails checken en (proberen te) beantwoorden, regelmatig de stal-die-mijn-bureau-heet uitmesten… (Dat van die samples, remember?) En dan naar de events gaan, natuurlijk, in de mate van het mogelijke.
Ik combineer dit met mijn full-time job en (micro)huishouden. Het is allemaal supertof en ik amuseer mij rot, dus keihard werken en/of afzien is het niet. Toch, dat verdomde eeuwige gebrek aan tijd is om de muren op te kruipen. Dus prioriteiten moeten gesteld: een liefdesleven of de blog? Uit eten gaan met een vriendin die door een shitty break-up gaat of een event voor een nieuw parfum? Om elf uur ’s avonds de afwas doen of snel achter de computer kruipen en nog een uurtje (of twee) aan een blogpost werken?

Ik ben 24/7 met mijn blog bezig. Rondkijken, tweeten met co-bloggers en merken, Instagrammen wegens gebrek aan tijd om te bloggen (maar uiteraard net dan keiveel goesting hebben), … Bloggen messes with your head. Kruipt onder je huid. Dat maakt een blogger goed. Dat maakt onze blogs persoonlijk en doorleefd. Daarom wérkt bloggen, het IS ons leven. #DRAMA Kej, toch een groot deel ervan … Dus wanneer iemand dan – in mijn ogen vaak respectloos – oppert dat bloggen no big deal is en dat ik er toch écht wel snel een paar minuutjes tijd voor kan maken op een dag? Bitch, hold my earrings!

Heb jij vragen over en/of bedenkingen bij bloggen? Do share. 

49 Comments

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  1. Jessica
    6 jaar ago

    Wow, heftig!

    Het lezen van deze comments nam bijna evenveel tijd in beslag als bloggen zelf! Lang leve vrije meningsuiting!

  2. 6 jaar ago

    De reacties werden even graag gelezen als het artikel. :-)

  3. 6 jaar ago

    Haha woow, wat een gemengde reacties heeft dit artikel uitgelokt! té zalig! Heel veel van wat je zegt is zo herkenbaar! Een full-time job combineren met een blog is een eigen keuze, maar zorgt helaas wel voor de nodige stress en tijdnood. Still love my bby though:)

  4. 6 jaar ago

    Zalig! :D
    Zou super zijn om commissie te krijgen, haha!
    En inderdaad het is zo moeilijk om uit te leggen aan de mensen dat je zeker twee uur per dag met je blog bezig bent. Zo een gewoon artikel daar zit veel tijd in maar dat zie je natuurlijk niet altijd. En oh em gee zou zalig zijn moesten dat allemaal cadeautjes zijn, zou ik tenminste niet de hele tijd stress hebben omdat ik “achter” zit :D
    xxx

  5. Elke
    6 jaar ago

    @lisha: Nou ik vond het leuk u heel ff van uw melk te brengen ;) En uiteraard gewoon zo voortdoen he ;) Maar ik volg niet helemaal, welk nummer dan?
    @line: Daar ben ik blij om, anders was het een monoloog, and thats kind of pathetic ;)
    @peggy: Ah zo niet he, jullie hebben helemaal geen tijd om boeken te schrijven, jullie moeten bloggen!! NO SLACKING OFF DAMMIT!! :@ Sorry, mijn machiavellistische trekjes komen weer boven :( ;)

    • 6 jaar ago

      Telefoonnummer, eh. Obvs.

      • elke
        6 jaar ago

        Ja want dat is beter. :’) Wat dacht je van: niet verplicht maken? :)

      • 6 jaar ago

        Ik ben tegen het veranonimiseren op het internet. Sorry.

  6. Elke: Ik kijk al uit naar het boek. Misschien co-writing?
    Lisha: Als jij niet kan wil ik wel.
    Za-lig!

  7. Line
    6 jaar ago

    Zalig om te lezen hoe de dingen soms verlopen.
    I shut my mouth, als lezer tegenover lezer wilde ik ook even reageren.
    Respect

    • 6 jaar ago

      Never shut your mouth, dear. Tenzij om lipstick op te doen.

  8. Elke
    6 jaar ago

    Haha leuk dat er toch nog iets leeft in commentland ;) Something deep dark and evil ;) Nee haha :p Ik had het niet verwacht en ik heb jammer genoeg ook de tijd niet om op elke reply uitgebreid in te gaan maar ik zal enkele punten aanhalen die ik wil verduidelijken of van repliek dienen:
    1) Algemeen: blijkbaar ben ik nog niet duidelijk genoeg geweest dat ik het effectief niet persoonlijk bedoel, er werd gevraagd naar een mening over bloggen/bloggers, ik heb er een gegeven. En zoals sommigen aangaven, was dit voor mij inderdaad de uitnodiging om mijn opgebouwde frustraties te uiten – ik dacht dat de lengte van mijn commentaar dat wel op zichzelf duidelijk maakte :p Dit gaat niet over Joliette in het bijzonder, en er zijn zeker vele punten die zelfs helemaal niet op deze blog van toepassing zijn. Ik scheer dan ook niet elke blog over dezelfde kam. En als er blogs zijn die aan al mijn kritiek tegelijk beantwoorden: i unfollowed that shit ;) Bovendien zei ik ook er met de vuile voeten door te gaan, want dat is leuker. Relnicht/dramaqueen represent! How’s that for female bonding ;) Compliance is boring. Ik neem dus zelf ook niks persoonlijk, ik hou van wat kattigheid :p
    2) @Lisha: Ik geef om 2 redenen nooit mijn emailadres bij reacties op blogs: 1) dat is privé en voor beperkte kring, en ik hecht veel waarde aan mijn privacy 2) het geeft een achterpoortje om een discussie die ik publiek wil voeren verder te zetten via mail, wat niet mijn wens/bedoeling is (ik zeg ook niet dat dat jouw bedoeling was). Ik hou net van open discussies. Ik wens ook jouw privé-emailadres niet te kennen, ik zou niet weten waarom, evenmin waarom jij nood zou hebben aan mijn email. Ik ken je verder niet, en jij mij niet: ik ben geen frenemy die je wil backstabben in het geniep, als dat je geruststelt ;) Als dat balloosheid impliceert, gaarne. Sowieso neem ik die uitspraak terug, who needs them, they are ugly (sorry guys, they really are). Bij deze meteen een oproep aan bloggers aller landen: unrequire that shit. Tenzij jij me nu kan uitleggen waarom dat toch nodig is natuurlijk.
    3) Iets wat ik heel duidelijk wil stellen: ik ben NIET tegen het uiten van frustraties.Ik bedoel: kijk naar mijn comment. Quod erat demonstrandum. ;) Ik vind deze specifieke frustratie uiten persoonlijk wel boring wegens overload, maar ik zei ook dat jullie moeten doen wat jullie niet laten kunnen. Het is jullie blog. En zoals iemand zei: je hoeft niet altijd de blije blogger uit te hangen. In fact: please dont. Maar wat ik wél vind is: uit je frustraties aan het juiste adres. Dwz (MIJN mening!): als je een reactie ongepast vindt, spreek die persoon aan. Haal je oorringen uit en daal als een ware Avenger of Death op die miezerige respectloze commenter neder – pulp fiction style. Jij je frustratie kwijt, de onschuldige lezer geen veeg met de koekenpan. Oké, je zal mensen tegen je krijgen. Dat je niet tegen kritiek kan. Dat je arrogant bent. Maar hey: anders krijg je andere kritiek (van mij!:p) ;) En het is toch JOUW mening? Waarom zou je er dan niet voor uitkomen. Hou het niet zo beleefd, om dan op een algemene – veilige – wijze je beklag te doen. Of hou het wel beleefd, maar speel op de bal. Of geef 4 misvattingen over bloggen, en deal met diegenen die er anders over denken ;) Wat je met flying colors gedaan hebt might i add. Dus dwz: als jullie je mond niet moeten houden moet ik de show in geval van een #nolikey ook niet skippen, maar mag ik dat uiten. Ook de lezer hoeft toch niet altijd happy te zijn? Iedereen kan eruit leren. Dialectiek and all.
    @Philippe: Ik weet natuurlijk niet waarom je weinig comments krijgt (hoewel dat vergeleken met sommige blogs best wel meevalt), maar ik heb een kijkje genomen en heb een paar suggesties: je hebt een beperkte doelgroep (maar die zal zeker groeien, evolutie ftw :p) en je schrijft over iets waar de meeste jongere mensen (ik denk dat die, buiten medebloggers, toch de grootste populatie van commenters vormen) nog geen boodschap aan hebben. Bovendien in een taal waar ditzelfde publiek soms nog wat moeite mee heeft. Ik weet natuurlijk niet of dit correct is, maar zelfs als het zo zou zijn, weet ik niet of je daar wel wat aan wil veranderen. Mensen die passen bij jouw blog gaan hem sowieso wel weten te vinden, en kwaliteit > kwantiteit. Ik kan je geruststellen dat er niets fundamenteel fout lijkt te zijn: de stijl is strak en de inhoud kwalitatief. Er is natuurlijk ook echt een groot aanbod aan blogs, en een meer voor de hand liggende reden kan zijn dat men je blog gewoon (nog) niet gevonden heeft.
    Over je vraag waarom ‘gewone’ (wat in mijn geval twijfelachtig is :p) lezers niet commenten: ik comment persoonlijk ook heel weinig. Enkel als ik echt iets wil zeggen (Echt? :p). En waarom: omdat mijn zin door al die fake happy comments meestal al vergaat. Er is op sommige (!!! :p) blogs helemaal geen ruimte voor iets afwijkends, of je krijgt meteen een horde zwans over je heen. En ik ‘leuk!’ niet veel vind bijdragen, maar dat kan voor een ‘kleinere’ blog misschien inderdaad toch iets betekenen dus ik zal erop letten ;) En luiheid natuurlijk. Dikke vette luiheid met frietsaus eroverheen.
    @Line: ik hoop dat het bovenstaande mijn mening wat verduidelijkt heeft, want in veel van wat je interpreteert kan ik mijn mening eigenlijk niet terugvinden haha. En je laatste alinea vraagt voor mij zelf ook enige verduidelijking :)

    Damn en ik had nog wel weinig tijd. Ben ik ff blij dat ik niet elke dag een blogpost moet schrijven >:) Haha :p

    • 6 jaar ago

      Ik vind u leuk. (Misschien ineens nummer in plaats van e-mail, dan?)

  9. Line
    6 jaar ago

    Als mede-lezer (niet als blogger) wil ik even een reactie geven vanuit mijn persoonlijke standpunt.
    Het lijkt er op, ik weet niet of dit zo is, alsof deze post voor jou de druppel is die de emmer liet overstromen want zoals je schrijft, lees je meer dan één blog. Het is ook doodnormaal dat je dan je reactie wilt zetten wanneer je enkel lovende commentaar ziet. Als ik een andere mening heb dan wat ik lees, is dat soms in zulks fel contrast dat ik waarschijnlijk des te meer het been stijf zou houden. Maar het toont van weinig respect om dan al je frustraties die wel degelijk bedoeld zijn voor al die andere blogs om je gal te spuwen als een persoonlijke aanval .
    Als je het dan hebt over de verantwoordelijkheden die je verwacht van een blogger , dat ze zoals een robot enkel praten over producten -maar oh wee als er eens een post komt die over bloggen gaat-(ben ik even blij dat bloggers nog een mening MOGEN hebben, naast hetgene zij schrijven)- dan denk ik dat bloggen nog weinig betekent.
    Lekker alles vacuüm trekken is misschien handig voor de lezer maar bloggen is op de eerste plaats niet voor de handigheid die wij van hen verwachten.
    Het gaat toch niet enkel om het product, het gaat ook om wat het product met je doet. En het plezier hierover iets te kunnen schrijven.
    Bloggers zijn geen one track minded wezens. En dat kan je ook niet verwachten.
    ‘Persoonlijk vind ik dat je als blogger ook de verantwoordelijkheid hebt om je informatie zo correct mogelijk weer te geven, gezien het soms jonge beïnvloedbare publiek, maar dat is mijn mening.’
    Volgens mij is de schrijfster van deze blog echt niet zo onverschillig of onwetend en ik interpreteerde haar opmerking eerder als ‘ik doe mijn best maar een mens kan niet alles weten of altijd correct zijn’en niet uit nonchalantie. Wij lezers zijn ook niet perfect en dus iemand uitschofferen in de naam van ‘die arme onwetende pubertjes’ vind ik een zwak argument.
    “Ingrediënten?! Wat denk je wel, ik schrijf een blog en ben geen chemicus, je kan niet verwachten dat ik daar moeite voor doe.”, “Wetenschap is moeilijk, hihi!”. Misselijkmakend.”
    Daar wordt ik zo, zo kwaad van en ik heb even heel veel zin om te zeggen dat degene die zo’n dingen zegt maar eens in EIGEN borst moet kijken waar dat soort denigrerende opmerkingen van komen.

  10. 6 jaar ago

    Als trouwe, steeds terugkerende lezeres van je blog zou ik nu toch even willen reageren (voor de eerste maal ooit op een blogpost, may I add) – ik vind het een heel leuke post, je schrijft su-per. Simpel! En dit zeg ik niet omdat ik een domme, adorerende fangirl/woman ben.
    Hopelijk ga je nu niet elk woordje in je volgende post over analyseren.. De meesten vinden het leuk om lieve lezeres genoemd te worden hoor. xo, Sophie

  11. Elke
    6 jaar ago

    Ik vind dit artikel eigenlijk helemaal niks, en al die lovende comments van -hoe vreemd:p – gefrustreerde medebloggers maken het nog erger, dus misschien kan ik dit niet-debat even een andere inslag geven met mijn bedenkingen over bloggen en bloggers :) Gezien het blijkbaar dichterlijke vrijheid is om dat ongenuanceerd te doen, zal ik me ook niet inhouden :p
    Wat me om te beginnen (ja, beginnen! :p ) als lezer in het algemeen stoort aan die honderden gelijkaardige artikels/tweets/comments zoals deze is: je kiest er zelf voor om te bloggen, is het dan echt nodig om om de zoveel tijd de lezer lastig te vallen met jullie zelfmedelijden en met hoeveel werk het toch allemaal is? En hoe misbegrepen en te weinig geapprecieerd jullie wel niet zijn. Want zo komt dat dus over. Tussen het zelfbeklag door 1000 keer zeggen dat je het desondanks toch zo leuk vindt om te doen, is in die context zinloos. Ik denk dat bloggers niet goed beseffen hoe vaak we zo’n semiludiekemaartocheigenlijkniet-rants voorgeschoteld krijgen (we volgen namelijk niet alleen jouw blog..). Het is ZO boring. :| Daarnaast is het net alsof wij als lezer om de zoveel dagen onder onze voeten krijgen voor god weet wie jullie nu weer op jullie tenen heeft getrapt. Terwijl we nota bene jullie blog komen bezoeken. Je zou denken dat dàt geapprecieerd wordt.
    Bovendien snap ik ook niet waarom al dat gedoe eigenlijk nodig is. Als je als lezer die de puberteit achter zich gelaten heeft een blik durft werpen op het merendeel van de comments bij een random beautyblogartikel, word je lichtelijk misselijk van al de adoratie en complimenten die van je scherm glibberen. Er is amper kritiek. Of dit nu komt omdat 80% zelf een blog heeft en niemand tegen de schenen wil schoppen, of omdat de nieuwe generatie pubers zo conformistisch is, laten we in het midden. (Het is het eerste o:) ) Belangrijker is: hebben beautybloggers dan zo’n laag frustratielevel dat die comments van en minderheid van mensen die denken dat het je allemaal in de schoot wordt geworpen meteen moeten leiden tot dergelijke ikbeneenonbegrepenartiest-manifesten? Grow a pair. And keep your earrings in. Waar gaat dit om?
    Inhoudelijk dan (je hoeft je wederom niet persoonlijk aangevallen te voelen, zoals jij ook je lezers niet wou aanvallen :p). 1) Sommige bloggers (een minderheid) pretenderen dus wel degelijk alles te weten, of doen al het mogelijke om dat zo te doen overkomen. Maar eigenlijk vind ik het erger dat het tegenwoordig in de mode is om zich te verschuilen achter onwetendheid. “Ingrediënten?! Wat denk je wel, ik schrijf een blog en ben geen chemicus, je kan niet verwachten dat ik daar moeite voor doe.”, “Wetenschap is moeilijk, hihi!”. Misselijkmakend. Niet alleen omdat het voor die bloggers wel handig is om er zogenaamd niks van te kennen (dan moeten ze ook niet toegeven wat voor marketingcrap dat product weer is), maar omdat het al die jonge meiden die beautyblogs volgen leert dat het oké is om onwetend te zijn. Persoonlijk vind ik dat je als blogger ook de verantwoordelijkheid hebt om je informatie zo correct mogelijk weer te geven, gezien het soms jonge beïnvloedbare publiek, maar dat is mijn mening.
    2) Je hebt er inderdaad niet rechtstreeks baat bij dat iemand een bepaald product koopt, maar al die PR mensen zouden idd – zoals je erna zelf zegt -niet voor je mooie ogen die producten naar je sturen als het niet op die manier zou werken. En als bloggers geen invloed hadden zouden ze niet betaald worden voor advertorials. Ik vind dat je hier teveel doet alsof er helemaal geen verband is, ipv enkel niet zo’n direct verband. Bovendien bedoelt die commenter daar mss niet meer mee dan dat ze het leuk vindt maar niet gaat kopen. En niet dat jij een verkoper bent. Misschien is het gewoon te duur. Mensen commenten wel vreemdere dingen. Misschien kan je gewoon blij zijn met de comment, ipv te zeggen dat hij fout is. Of anders je Vicky Pollard uit de kast trekken speciaal voor die commenter, als reactie op die comment, ipv je hele nietsvermoedende lezerspubliek te zeggen dat ze foutieve opvattingen hebben over bloggen. (Of dat ze jaloers zijn, zoals vele bloggers lijken te doen. Niet iedereen is jaloers op je blog en het spul dat je ervoor krijgt, get a grip.)
    Ten slotte vind ik dat je in je strijd om meer respect voor je werk, zelf best denigrerend overkomt. Je hebt de wijsheid niet in pacht, maar je zegt wel wat je lezer zogezegd allemaal mis opvat. En hem/haar al doende ‘lieve lezer’ noemen verandert daar niks aan, en is zelfs hoogst ongepast, lieve blogger. Voelt niet zo gemeend he?
    Verder ben ik helemaal akkoord dat bloggen een hoop werk vraagt, en ik ben blij dat mensen die moeite doen, maar misschien is het een misvatting onder bloggers om daarom te denken dat lezers jullie dankbaar moeten zijn. Jullie doen het omdat jullie het leuk vinden, wij lezen het omdat we het leuk vinden. Iedereen blij. Maar door dergelijk gezeik dat ons probeert op te leggen HOE we het leuk moeten vinden, wat we moeten denken over bloggen en hoe we daar uiting aan moeten geven, wordt het al een stuk minder leuk.
    Dit gezegd zijnde is het natuurlijk de keuze van de blogger zelf als ze (een -voornamelijk niet-bloggend – deel van) hun publiek al dan niet dood willen vervelen met dergelijk gezeik, dit zijn gewoon mijn bedenkingen.
    Ik denk dus dat mijn conclusie is dat als bloggers respect willen van hun lezers, ze zelf ook moeten getuigen van respect voor hun lezers. En dat wil minimaal zeggen: ze niet te pas en te onpas uitmaken voor jaloerse trollen en eerlijke informatie geven.

    • 6 jaar ago

      Dankjewel Elke voor jou ongenuanceerde mening over bepaalde bloggers. Dit is het internet dus vrije meningsuiting is van belang, maar aangezien dit Joliette is en er ettelijke mede bloggers dit lezen, kon ik het niet laten om je van mijn mening te dienen.

      De clue van dit hele verhaal is dat bloggen idd een vrije keuze is en plezier voor de meesten onder ons. De allereerste pakketjes krijgen, producten uittesten die je zelf ook zou kopen (daarom niet dezelfde prijsklasse), het contact met andere bloggers en je lezers. Ja zo een online verzameling van je persoonlijke meningen over iets is heel ontspannend en leuk.
      Op een bepaald moment verandert dit leuke hobby gevoel wel eens, het kan aanvoelen als een bijkomende verplichting naar jezelf en lezers toe, bovenop de dagelijkse taken en het leven (niet iedereen is student meer). Waar mede bloggers elkaar in vinden is deze stereotypering dat we het doen voor de gratis spullen en hier een massa van krijgen, terwijl we onszelf vaak de mond zouden snoeren omdat anders de PR’s niet gelukkig zouden zijn.

      Onze blog is ons venster naar jullie lezers toe. Dat je dezelfde ‘rantings’ hoor bij verschillende bloggers moet toch ergens een indicatie van een groter probleem geven. Niet zozeer een probleem voor mij persoonlijk maar eerder een terechte opmerking voor sommigen. Bloggen is fun voor velen onder ons, maar wie zei dat we elke keer de blije blogger moeten zijn? We hebben toch ook het recht om onze frustraties eens te uiten? Ik weet niet in hoeverre mate je dit kan verstaan als niet blogger of maker van je eigen creatieve dingen. Er kruipt inderdaad veel tijd & moeite in het schrijven van teksten, maken van foto’s, het algemene onderhoud van de blog zelfs, het beantwoorden van vragen en jezelf relevant houden voor je doelpubliek. Om dit nu op de top van de nodenpiramide te zetten als blogger ter verdediging tegen onzin? Hmm voor mij niet nee. Ik waardeer mijn bezoekers, hoe weinig of veel het ook mag zijn,.

      Vaak is er een kuddementaliteit onder soortgelijke mensen omdat deze nu eenmaal elkaar beter verstaan door gedeelde ervaringen. Comments krijgen en geven is ook leuk en dient als blijk van waardering naar de maker van het artikel. Daarom moet het toch eenvoudig zijn om te verstaan dat we elkaar steunen om de zoveel tijd, gewoon omdat we weten wat er aan vooraf ging. Tussen draft & publish zitten wat stappen :)
      Persoonlijk krijg ik ook zenuwen ervan als elk artikel constant enkel positieve kritiek krijgt. Hetzelfde geld voor bepaalde mensen (en bloggers ja) die enkel maar positief reageren. De geloofwaardigheid van het geheel gaat nogal snel verloren dan, bedolven worden onder de ‘valse/ongemeende’ lovende woorden. Mijn ogen rollen vaak in hun kassen, maar het hoort erbij, niet iedereen werkt of waardeert volgens dezelfde regels.

      Je zegt “80% heeft zelf een blog”. Dan vraag ik aan jou eens een kijkje te nemen bij mij en me uit te leggen waarom ik zelden comments krijg. Waarom laten gewone lezers geen comments achter? Denk je dat het leuk is om ettelijke artikels na elkaar niets van feedback te krijgen? Beginnende blogs ervaren dit zeker, weken tot maanden lang schrijven zonder enig teken van leven. Mede bloggers begrijpen hoe stom dit voelt en daarom laten we vaker/sneller een comment achter. We weten hoe dat voelt. Dit heeft niet veel te maken met conformistische pubers of een afstompende samenleving die doet wat wij hun opdragen.

      Ik heb nog geen enkel manifesto geschreven over de commentaar die ik krijg op bloggen. Er zijn misvattingen -zoals het artikel ook benoemd is- over bloggen en Joliette heeft deze nog eens aangehaald. Het is geen bloggevoel maar een sociaal probleem met deze vormen van media. Iedereen gaat met kritiek om op zijn eigen manier, maar ik merk dat die enkele negatieve opmerkingen langer blijven hangen dan de positieve bij velen onder ons mensen. Dus het kan goed zijn dat die enkele comments een wrange smaak nalaten bij ons bloggers.

      Dat er bloggers zijn die menen alles te weten, beseffen we onderling ook heel goed. Dit soort mensen zitten op elk niveau van de samenleving en je krijgt er altijd mee te maken. Gelukkig moeten we niet verplicht dingen lezen op blogs (yay).
      Ingrediënten als stok achter de deur, zalig echt.. Elke… ik ga volledig akkoord hiermee. Iedereen doet ermee wat hij of zij wilt op hun blog, maar ik zoek de ingrediënten nog op en pleeg opzoekwerk voor ik begin te schrijven. In mijn gebied van beauty bloggen kun je nu eenmaal geen zever verkopen en hopen dat het lukt, dit zijn echte problemen dan en niet de ‘ik zie er niet uit in deze lippenstift van 40 euro, maar hij is duur dus ik zal hem graag hebben verdomme!’ problemen. Informatie moet correct weergegeven en overgebracht worden ja, zeer zeker, maar velen steken hier geen tijd of moeite in. Ik snap de frustratie, maar reken aub niet alle bloggers die zich schuldig maken aan een of meerdere opsommigen van de lijst over dezelfde kam. Ik beloof dat ik niet zal denken dat al mijn lezers dom zijn. Deal?

      Er is een verband tussen wat wij tonen op blogs en wat er gekocht wordt door consumenten. Die link is al langer aangetoond en sommige merken zijn/waren nu eenmaal slimmer om hier op in te spelen. We hebben zeker invloed op je koopgedrag, evenzeer als de reclame op tv, we zijn gewoon een ander format van reclame soms. Zolang de reactie die je achterlaat onderbouwd is met een reden waarom je het product of artikel niets vindt, zie ik niet in hoe een volwassen blogger hier slecht op reageert. Je hebt altijd kleinzielige mensen die niets kunnen verdragen, als ook de massa pubers die in hun eigen wereld leven. Je haalt ze er snel uit ongetwijfeld, maar dit terzijde.

      We beginnen met bloggen voor onszelf (ik toch) en gaandeweg krijgen we een lezerspubliek. Je wilt je lezers natuurlijk ook tevreden stellen maar op tijd een grens trekken tussen wat je zelf wilt doen, en wat je publiek van je verwacht. Dit keurslijf heeft al menige blog doen sterven. Bloggen is veel werk (lieve woorden niet meegerekend) en jullie lezen het graag dus inderdaad iedereen tevreden. Soms gaat het echter al eens mis en dan kruipen we voor de computer om onze frustraties te uiten. Ieder zijn methode niet?

      Ik weet niet hoe zeer we jullie dwingen tot het ‘HOE’ leuk vinden van onze blog. Ik wil graag iedereen tevreden houden en correct informeren over wat ik schrijf.

      Ik vond dit zeer aangenaam Elke, ik hoop dat er meer lezers zoals jou actief deelnemen aan reacties achterlaten vanaf nu. Elke instelling die informatie voorziet moet een kritisch publiek hebben. *same time next week?*

      Phil

    • 6 jaar ago

      Liefste Elke,

      Eerst en vooral bedankt voor het zo uitvoerig verwoorden van jouw meningen als reactie op mijn blogpost.

      Ten tweede had ik er graag op gewezen dat de vertoning meer ballen had gehad mits een geldig e-mail adres. (Alez ja, aangezien het hier over testikels gaat. Let’s grow a couple, together. #femalebondingenzo)

      Maar ik dien nu dus op mijn beurt te reageren op jou reactie om niet vollédig te verzinken in mijn rol van arrogante blogger. Strategischerwijze zal ik bij deze dan ook afstijgen van mijn spreekwoordelijk paard en niet schaamteloos staren-en-wijzen naar al die de (opgekropte?) frustratie uwerzijds die mij stiekem wel een beetje van mijn melk heeft gebracht.
      Het is uiteraard nooit mijn bedoeling geweest om in conflict te gaan met mijn lezers. Ik ga ervan uit dat ik onverbloemd mijn diepste zielenroerselen kan delen zonder te moeten denken aan de tenen die ik in mijn potsierlijke omwentelingen in ‘zelfmedelijden’ platwals. Kom dan niet te dicht staan of, in het geval van een #nolikey, skip de show.

      Ook dank om er op te wijzen dat ik misvattingen mag laten wildwoekeren en mijn mond moet houden daarover. Oh, en vooral voor het suggereren dat het kleine percentage van mijn lezers dat reageert domme, adorerende pubers zijn die bang zouden zijn om mij tegen de schenen te schoppen.

      Maar I hear you. Je hebt een punt. Mag gewoon een klein beetje bijgeschaafd enzo.

      P.S. When bored: ik ben altijd game voor een klein duel cosmetica-termen en -ingrediënten schermerij.

    • 6 jaar ago

      *Ik ben een relnicht. Hashtag dramaqueen. Jouw reactie is still very much appreciated, eh. Laat mijn tegenaanval vooral geen persoonlijke aanval zijn, ik ken jou niet, ben gewoon een moeder die haar baby beschermt. x

  12. 6 jaar ago

    Lekker stuk! Deze post hé :p

  13. Bon, ik geloof dat ik hier niets meer moet aan toevoegen… Haha!
    Zalig tot de derde en een dik schot in de vette roos! :-D
    Ik zal dat dan eens uitprinten en lamineren in een klein formaatje zodat ik dat altijd bij kan houden in mijn handtas.
    You said what? Blogging = freebies? Hierzo, lees maar nekeer door and get back to me. I’ll answer all further questions if you stop belittling my blog :-D

    <3

  14. 6 jaar ago

    You rock, Lisha :)

  15. 6 jaar ago

    Helemaal eens! Fijn om al deze misvattingen even op een rijtje te zien. Heerlijk geschreven!

  16. 6 jaar ago

    Heel goed geschreven en helemaal mee akkoord ;) Hoor het ook wel vaker “oh amaaaai hebt ge dat allemaal gekregen? Ik ga ook een blog beginnen! ” En mensen niet inzien dat het super veel tijd kost..

  17. 6 jaar ago

    Geweldig artikel! Klopt volledig! Mensen vergeten ook wel eens hoeveel tijd er in een blog steekt.

  18. 6 jaar ago

    Just what the world needs to know!!
    Super artikel, en ik ga er helemaal mee akkoord!! Super geschreven ook <3

  19. 6 jaar ago

    Helemaal mee eens! Ik heb geen beautyblog, maar een boekenblog, en ook daar kruipt heel veel tijd in. En uitgeverijen sturen me echt geen boeken voor mijn mooie ogen, maar omdat ze een recensie verwachten. Maar toch is het superleuk!!

  20. 6 jaar ago

    goed geschreven!

  21. Line
    6 jaar ago

    Schitterende post dat je hier schreef & een hele eerlijke, slimme en snedige zet. Het is moeilijk om te ontleden wat de elementen zijn die ervoor zorgen dat ik heel veel respect heb voor hetgeen je doet (dat alleen al) – ik wil de magie van het woord respect niet te droog dreggen ;) – maar de manier hoe je met hiermee omgaat, daar geef ik je een gouden kroon voor.
    En inderdaad ‘bitch hold my earrings’, voor degenen met de armzalige beoordelingsvaardigheden die je zo nonchalant zulke nonsens toelachen.

  22. 6 jaar ago

    Prachtig geschreven en je hebt 110% gelijk.

  23. 6 jaar ago

    Helemaal mee eens! Ik krijg vaak reacties van mensen uit mijn omgeving ” heb je dat weer gekregen, zul je niet eens wat gaan weggegeven of gaan verkopen” of ” ik ga ook een blog beginnen” Zoals sommige al zeiden, die mensen zien alleen maar het ”krijgen” en denken er niet eens bij na hoeveel tijd/energie hierin gaat zitten. Ik denk dat er ergens toch jaloezie meespeelt. Althans in mijn omgeving dan hé! Want een positieve reactie zit er niet in ;-)

  24. 6 jaar ago

    Nou, daar ben ik het niet mee eens hoor. Bloggen is heel makkelijk als je vier zinnen per artikel schrijft. Damn right girl, je hebt goede punten gemaakt! Het is inderdaad niet makkelijk, iedereen doet het anders – wat je ook weer uniek maakt – maar je schrijfstijl is gewoon echt om te gieren. :’) Het is niet alleen doelloos artikeltjes typen, maar er moet ook nog wat aan vooraf gaan. AMEN!

  25. 6 jaar ago

    Heel leuk geschreven en inderdaad helemaal waar.

  26. 6 jaar ago

    A-men. Ik herken mezelf maar al te goed in dit verhaal. Als er weer eens één zegt “amai, ik ga ook beginnen bloggen hoor” zeg ik gewoon “je doet maar”. Het “krijgen” is vaak het enige wat de mensen zien, niet de hoeveelheid tijd (& geld) je eraan besteedt. Je weet zelf pas wat het inhoudt als je zelf (bijna dagelijks) blogt. Heel leuk geschreven Ish! :-)

  27. 6 jaar ago

    Mee eens, je kan het bijna een lifestyle noemen hahah. Het is een dikke verslaving geworden, en eigenlijk té erg. Ben het helemaal met je eens, goede kwaliteit kost tijd. Tijd. Tijd. Doorzettingsvermogen erbij en that’s it. Maar de tijd vliegt als je het naar je zin hebt, ik noem bloggen dan ook niet werken – maar gewoon mijn ding doen. Als mensen vragen wat ik zowel de hele dag doe (ik ga momenteel maar paar uur per week naar school), is antwoorden met de vraag: ik blog bijna de hele dag en bezoek andere blogs en lees het web, voor la people om me heen een vreemde taal. Ik noem het dan ook gewoon: ‘mja, ik doe gewoon mijn ding’. Bloggen is niet werken, it’s plezier maken.
    Geweldige post dit! Ook heel fijn al je eerlijkheid en zo, haha.

  28. 6 jaar ago

    4/4 lady :D

  29. 6 jaar ago

    Mijn ouders -ja ik woon nog thuis- schrikken wel eens als er een pakketje toekomt. “Heb je dat weer gekregen? Zomaar?” Neen ik ontvang dat om te testen en er al dan niet over te schrijven! Maar dat lijkt niemand echt serieus te nemen :(

  30. 6 jaar ago

    A-men!

  31. 6 jaar ago

    Wauw, een grote brok eerlijk materiaal :D

  32. Second that :)

  33. 6 jaar ago

    Helemaal mee eens. Nog niet op een hoog niveau aan het bloggen maar het kost veel tijd. Naast alle sociale contacten die soms iets verwateren, heb je soms ook privé situaties die dan net even voor gaan of toch meer tijd kosten wat dan weer ten koste gaat van het bloggen.
    Ik denk dat vooral je enthousiasme en nieuwsgierigheid een drive zijn in het bloggen. Veel vragen stellen en vooral niet bang zijn om “af” te gaan, dat is voor mij persoonlijk wel het moeilijkst….

    Geweldige blogpost weer :-) <3

  34. 6 jaar ago

    Wooh, tell em gwurl! :)

  35. 6 jaar ago

    Leuk artikel! Een hoop mensen hebben geen flauw idee wat er allemaal bij bloggen komt kijken. Leuk geschreven.

  36. 6 jaar ago

    Heerlijk artikel om te lezen en ik ben het zo met je eens!

  37. 6 jaar ago

    Helemaal mee eens, een artikel in elkaar zetten daar ben je gewoon even mee bezig.

  38. 6 jaar ago

    Ik ben ook helemaal akkoord! Er kruipt veel meer tijd in dan je denkt. Een artikel online zetten duurt écht wel langer dan een vijf minuutjes.

  39. Sariitha
    6 jaar ago

    Bloggen neemt idd enorm veel tijd in. Ik heb ook voor een paar maanden een blog gehad (belange niet zo professioneel als vele onder jullie) en door gebrek aan tijd ermee gestopt.

    Ur all going an awesome job

  40. 6 jaar ago

    Nagels met koppen ! And I will gladly hold your earrings :p

  41. 6 jaar ago

    Akkoord! Als ik hoor: “oh, heb je weer iets gekregen?” dan krijg ik er iets van. Ik heb niets “gekregen”, ik werk er damn hard voor en blog náást een fulltime job. Cadeautjes zijn het niet, ook al zijn we nog zo charmant *kuch*.