Menu & Search
de complete escalatie van mijn ‘No-buy November’

de complete escalatie van mijn ‘No-buy November’

Waarom ik even een breather nam, hoe ik dat deed en wat het resultaat is.


waarom

Toen ik mijn planning maakte voor 2019 had ik deze maand gedoopt tot ‘no-buy november’. Bekt lekker, dacht ik, plus het leunde toen aan bij een gevoel dat al langer speelde en uiteindelijk veel vroeger dan het geplande november mijn hele beautyblog liet imploderen: een dégout. Ik verdween een paar maanden van het internet (bon, zo goed als) en legde me toe op het echt gebruiken van mijn spullen. De ‘testmodus’ waar ik na jarenlang beautybloggen in leek vastgeroest, kon uit.

Dat begon eind 2018 al. Door mijn job bij Urban Decay toen, bergde ik zo goed als alles behalve hun spullen op omdat ik me elke dag moest (en wilde) maquilleren met het merk dat ik ging verkopen. De non-UD favorieten maakten maar traagjes terug hun opwachting voor vrije dagen en ik kocht enkel favorieten en vervanging voor wat leeg was. Mijn enthousiasme kreeg een enorme boost, mijn favorieten veel meer liefde, I liked where this was going. A lot. Ik besloot op low-buy te gaan.

spelregels

Het afgelopen jaar heb ik dus maar een paar dingen gekocht. Geen enkele keer was “ik wil het als content voor de blog” een argument. De spelregels waren:

  • dat ik het dus wilde voor mezelf,
  • dat ik het niet online mocht delen,
  • dat ik het een plaats moest kunnen geven in mijn dagelijkse routine,
  • dat ik geen dubbels mocht.

Allezja, de bedoeling was dat ik geen dubbels had (één foundation, één concealer, één oogschaduwpalette) maar dat is onhaalbaar (ik meng foundations, gebruik andere concealers voor andere doeleinden, gebruik mattes en shimmers en verschillende kleurcombinaties uit verschillende palettes door elkaar) dus laat ons zeggen dat ‘bijna’ goed genoeg was. Dat is een beetje aanvoelen en beoordelen à la minute.

in de praktijk

Ik heb vooral veel weggegooid, eigenlijk. In een paar etappes heb ik gesnoeid in mijn archief, alles gecontroleerd op vervaldatum en de rest mocht gaan. In eerste instantie wilde ik opgebruiken wat ik had liggen. Door alles kritisch te beoordelen en veel weg te doen, bleek dat ik hier en daar echt wel iets miste. Dat voelde ik voorheen wel, maar omdat ik zoooveel had staan, vond ik niet dat ik iets nieuws mocht kopen. In de praktijk heb ik dus niet dramatisch minder geld uitgegeven, ik heb het gewoon veel beter geïnvesteerd.

sindsdien

De low-buy is geen project meer, het is een gedrag geworden. Ik zie niet in waarom ik daar enige verandering in zou willen brengen. Het resultaat is exact waar ik op hoopte: een strakkere vanity, een overzichtelijke badkamer en meer liefde voor mijn producten en de industrie over het algemeen.

De keren dat ik wat koop, durf ik meer spenderen. Omdat ik een overzicht heb op mijn uitgaven en een overzicht op mijn routine. Het geeft me dus ook een dubbel gevoel van controle. Driedubbel zelfs, aangezien de overrompelende stroom van releases me niet langer uit balans brengt, wegens gewoon niet relevant voor mij. Ik veel langer de thrill van de nieuwigheid.

  

En hiermee, lieve lezer, sluit ik deze blogpost af. Ook no-/low-buy tips om te delen: laat ze hieronder achter of mail ze mij. Tot snel! x

3 Comments

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  1. Sonja
    1 dag ago

    goed bezig! leuke post!

  2. 3 dagen ago

    Klinkt alsof je in een goede flow zat/zit! Dat is mij nog niet zo goed gelukt.

  3. 6 dagen ago

    Goed dat je je beter voelt bij de dingen die je hebt en die je koopt! :D

    Xo Noor