Menu & Search

Joppe over de lenteschoonmaak, eerste lipsticks en dito witte wijntjes

Joppe

“Ik word wakker met zonnestralen op mijn gezicht, de eerste in maanden zo lijkt het.”

Lente betekent veel. Lente betekent nieuw leven en langere dagen en minder kleren terwijl het eigenlijk nog altijd niet echt warm is maar fuck dat, het is lente, ik vries nog liever dood dan nog langer winterjassen te dragen. Lente betekende vroeger ook een instant paniekaanval wanneer moederlief met de gevreesde woorden kwam aandraven: “Tijd voor de lenteschoonmaak!”. Beelden van emmers, zwabbers en zwabbers flitsten me voor de ogen, ik zag mezelf alweer alles afstoffen dat los of vast stond. H o r r o r.

Fast forward naar een paar jaar later. Ik word wakker met zonnestralen op mijn gezicht, de eerste in maanden zo lijkt het. En daar zijn ze: lentekriebels. En met die lentekriebels de goesting om met de grove borstel door mijn leven te gaan. Wie had gedacht dat ik, of all people, met jeukende handen zou zitten om op te ruimen en grote kuis te houden?

Beginnen doe ik met mijn kleerkast. Alles wat het afgelopen jaar niet of amper de kast verlaten heeft, gaat weg. Het is een proces van herontdekken, twijfelen en beslissen. Van luidop lachen met bepaalde aankopen die vooral in de roes van koopwoede en povere winkelbelichting een goed idee leken. Het is verrassend hoe zeer de schade meevalt, meer dan enkele ongebruikte sweaters en jeansbroeken zijn het niet. Ik glimlach wanneer ik naar mijn kast kijk, dikke wollen truien hangen broederlijk naast jurken, zoals het hoort.

“Ik zie mezelf opnieuw aan de kassa staan, trots maar nerveus”

Make-up is een ander verhaal. Ik wijt de hoop semi-ongebruikte producten aan alles behalve aan mezelf, al weet ik maar al te goed dat een mens geen zes geopende mascara’s nodig heeft. Ik word onverwachts en ongewild een beetje melancholisch wanneer ik de eerste lipstick vind die ik ooit kocht. Ik zie mezelf opnieuw aan de kassa staan, trots maar nerveus, terwijl ik de lipstick onopvallend verberg onder een zak snoep. Jaren later is de lipstick niet meer dan een stompje, en toch blijft hij altijd in mijn collectie. Van sommige kleine overwinningen kan een mens moeilijk afstand nemen, en die geniepig gekochte lipstick was het begin van één van de mooiste avonturen van mijn leven: dat van mijn zelfverkenning.

Het is ook nu pas dat ik besef dat orde op zaken stellen verder gaat dan materiële bezittingen, ook relaties kunnen af en toe een opknapbeurt gebruiken. Ik heb het niet over dezelfde keep-throw-give away methode die je bij kledij of make-up kan gebruiken, maar wel over aandacht besteden aan. Aan vriendschappen die waardevol zijn, aan connecties die afgestoft moeten worden of juist niet, aan de relatie die je hebt met jezelf. Geen beter moment voor het herontdekken van de liefde die rond je leeft dan de lente. De eerste witte wijn op jullie favoriete terras, een wandeling in dat bos bij je ouderlijk huis, de belofte van wild gemaakte plannen, stuk voor stuk tekenen van het leven dat samen met de bloemen opnieuw open lijkt te bloeien. Lente betekent veel. En vooral dat ik me de komende tijd gewoon keihard laat leiden door mijn lentekriebels. En aan de vrienden die meelezen: plannen we die eerste witte wijn al in?

TEKST & Foto’s: JOPPE DE CAMPENEERE
collage: Lisha
JOPPE’S BLOG: START TO FASHION

BewarenBewaren

2 Comments

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  1. Johanna
    8 maanden ago

    Je doet me qua stijl sterk denken aan Bowie :)